Baljuwstoren
Tour du Bailliage

Residentie van de baljuws, daarna gevangenis tot 1984, nu conservatorium
Op de noordoostelijke hoek van de muren, tussen de via Guido Rey en de via Jean-Baptiste de la Pierre, ziet de toren eruit als een langgerekt versterkt gebouw, met een ronde toren op de hoek. De bekleding van kleine blokken is op sommige plekken verkregen door stukken van de aangrenzende Romeinse muren af te breken. Je kunt er niet naar binnen zoals bij een toeristische bezienswaardigheid: je ziet de toren van buiten, en hij is de zetel van het conservatorium van het Aostadal.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
Het is geen plek die je als archeologische site kunt bezoeken: het gebouw is in gebruik als zetel van het conservatorium van het Aostadal. De buitenkant is vrij te zien vanaf de straat.
Geschiedenis
Op de noordoostelijke hoek van de Romeinse muren, tussen de huidige via Guido Rey en via Jean-Baptiste de la Pierre, staat een toren die in de middeleeuwen werd gebouwd op de resten van een eerdere Romeinse hoektoren, al in 1192 in een document vermeld.
In de dertiende eeuw werd de toren verbouwd door de adellijke familie De Palais, of De Palacio, die hem in handen had: om het gebouw te verhogen braken de De Palais een deel van de aangrenzende Romeinse muren af en hergebruikten ze de blokken. In 1263 stond Guglielmo De Palacio hem af aan de graaf van Savoye, maar enkele rechten op het gebouw bleven behouden tot 1311, toen een ander lid van de familie, Aimone, zijn eigen aanspraken overdroeg aan zijn broer.
Vanaf de vijftiende eeuw werd de toren de zetel van de baljuws, de ambtenaren die het Aostadal namens de graaf van Savoye bestuurden (vandaar de naam, Tour du Bailliage in het Oudfrans): in 1406 werden er onder baljuw Jean de Pectigny een ronde toren en een westvleugel gebouwd, terwijl het gebouw in 1540, onder Antonio di Leschaux, verder werd uitgebreid. In dezelfde periode verhuisden ook de rechtbank en de gevangenissen van het dal naar de toren.
In 1626 verlieten de hertogelijke vertegenwoordigers de toren voor het geschiktere palazzo Roncas: vanaf toen had het gebouw alleen nog de functie van gevangenis, tot de sluiting van de strafinrichting in 1984, waarna het jarenlang leeg stond.
Na een restauratie die in 2013 werd afgerond, is in de toren sinds 2014 het Istituto musicale pareggiato della Valle d'Aosta gevestigd, het conservatorium: de buitenkant is vrij te zien vanaf de straat, maar het gebouw is geen plek die je als archeologische site kunt bezoeken.
In de buurt
Romeins amfitheaterVan de zestig bogen uit de eerste eeuw n.Chr. zijn er maar acht over, in een klooster
Tour FromageVermeld in een akte uit 1191, ging vanaf de vijftiende eeuw via een huwelijk over naar de Vaudan
Romeins theaterZuidgevel van 22 meter hoog, met drie rijen openingen die naar boven toe kleiner worden
Archeologisch terrein van de vroegchristelijke kerk van San LorenzoBasiliek in de vorm van een Latijns kruis uit de vijfde eeuw, enkele meters onder de vloer van de huidige kerk
Collegiale kerk van Sant'OrsoEen kapiteel van de kloostergang draagt het jaartal 1133: hier begon het gemeenschapsleven van de kanunniken
Porta PraetoriaAan de oostkant zit nog de marmeren bekleding, toegevoegd in de tijd van Claudius (41-54 n.Chr.)
