Archeologisch terrein van de vroegchristelijke kerk van San Lorenzo

Basiliek in de vorm van een Latijns kruis uit de vijfde eeuw, enkele meters onder de vloer van de huidige kerk
Je daalt af tot onder het niveau van de ontwijde kerk van San Lorenzo, naar de resten van de vroegchristelijke grafbasiliek met een kruisvormige plattegrond, waarvan de armen in een apsis eindigen. Informatiepanelen begeleiden de route langs liturgische structuren, een platform met de graven van drie bisschoppen uit de vijfde tot zesde eeuw en talrijke grafkamers uit de vijfde tot achtste eeuw, boven een ouder protohistorisch grafveld.
Openen op de kaart Google Maps
Dagwandelgids · gratisAugusta Praetoria in één dagHier komt een dagwandeling door Romeins Aosta langs: negen stops tussen poorten, theater en de onderaardse gangen van het forum.Open de gids →
Bezoek
Valt onder het combikaartje ‘Aosta Archeologica’ (€ 10 normaal tarief, € 8 met korting, ook geldig voor het Romeinse theater, de Cryptoporticus van het forum, het regionale archeologische museum en het megalithische terrein). Openingstijden: april-september 9-19 uur, oktober-maart 10-13 en 14-17 uur, laatste toegang 30 minuten voor sluitingstijd; gesloten op 25 december en 1 januari. Een deel van de route is toegankelijk met een rolstoel.
Geschiedenis
De vroegchristelijke basiliek werd begin vijfde eeuw gebouwd als grafkerk met een kruisvormige plattegrond, waarvan de armen in een apsis eindigden, op een terrein dat al een Romeinse begraafplaats was geweest en daarvóór een protohistorisch grafveld. De plaatselijke traditie noemt haar ‘Concilium Sanctorum’, de vergadering van de heiligen, omdat ze op de graven van de eerste martelaren van de stad werd gebouwd. Er werden drie bisschoppen van Aosta begraven die tussen de vijfde en de zesde eeuw leefden, Grato, Agnello en Gallo: hun graven lagen, samen met andere grafkamers die tussen de vijfde en de achtste eeuw te dateren zijn, op een platform in het priesterkoor; dat platform was ooit bedekt met platen van plaatselijk bardigliomarmer.
Een brand en een overstroming in de achtste eeuw verwoestten de oorspronkelijke basiliek; de nieuwe kerk, in de negende eeuw herbouwd, was veel kleiner en verloor haar functie als grafkerk: ze werd een gewone plek voor de eredienst. Tussen de elfde en de twaalfde eeuw werd het gebouw uitgebreid, terwijl latere ingrepen, tot in de laatgotiek, de romaanse fase bijna helemaal uitwisten.
In 1642 werd de kerk nog een keer herbouwd, met een radicale verandering van oriëntatie: de apsis, die volgens het traditionele liturgische gebruik naar het oosten keek, werd naar het westen verplaatst. San Lorenzo bleef parochiekerk tot 1793; daarna ging de kerk over naar een broederschap, deed ze tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst als militair magazijn en ten slotte als parochiezaal.
Bij de archeologische opgravingen van de regionale monumentendienst kwamen onder het niveau van de huidige vloer de resten van de vroegchristelijke basiliek en van haar middeleeuwse verbouwingen aan het licht, die nu als archeologisch terrein te bezoeken zijn. Bovengronds worden in de kerk van San Lorenzo, die inmiddels ontwijd is, nu tijdelijke tentoonstellingen gehouden over kunst en over onderwerpen die met de bergen te maken hebben.
In de buurt
Collegiale kerk van Sant'OrsoEen kapiteel van de kloostergang draagt het jaartal 1133: hier begon het gemeenschapsleven van de kanunniken
Tour FromageVermeld in een akte uit 1191, ging vanaf de vijftiende eeuw via een huwelijk over naar de Vaudan
Porta PraetoriaAan de oostkant zit nog de marmeren bekleding, toegevoegd in de tijd van Claudius (41-54 n.Chr.)
Romeins theaterZuidgevel van 22 meter hoog, met drie rijen openingen die naar boven toe kleiner worden
Romeins amfitheaterVan de zestig bogen uit de eerste eeuw n.Chr. zijn er maar acht over, in een klooster
BaljuwstorenResidentie van de baljuws, daarna gevangenis tot 1984, nu conservatorium
