Gran Paradiso – Bezoekerscentrum van Cogne

Opgezette wolf en steenbok en VR-brillen in het Villaggio Minatori van Cogne
Het centrum ‘TutelAttiva Laboratorio Parco’ van het Nationaal Park Gran Paradiso is gevestigd in een gebouw van het voormalige Villaggio Minatori. Drie parcoursen, Water, Bos en weide, Fauna en mens, met ruimtes gewijd aan de wolf en de steenbok, opgezette dieren, luisterposten met botgeleiding en virtualrealitybrillen. Het is vooral bedoeld voor kinderen.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
Open in de zomer en in de kerstvakantie: van 20 juli tot 23 augustus elke dag 9-13 en 14-18 uur; tussen eind juni en 19 juli en van 24 augustus tot begin september 14-18 uur, gesloten op woensdag; 5-8 december en 26 december-6 januari 14-18 uur. In de rest van het jaar rondleidingen op reservering (bookeo.com/fondation-grand-paradis). Normaal tarief 3 euro, met korting 1,50, gratis tot 6 jaar.
Geschiedenis
De geschiedenis van het park begint met de steenbok. Vuurwapens hadden hem uit bijna de hele Alpen laten verdwijnen, en in de negentiende eeuw waren er nog minder dan honderd over, in de bergen van de Gran Paradiso. De eerste beschermingsmaatregel was de koninklijke verordening van 1821, die de jacht op de steenbok in het hele Savoyaardse koninkrijk verbood. In 1856 maakte Vittorio Emanuele II van deze dalen een koninklijk jachtreservaat: hij kocht de jachtrechten van de dalbewoners en de gemeenten, stelde een korps wachters in en liet wachthuisjes, jachthuizen en meer dan 300 km muilezelpaden aanleggen, met een constante helling van ongeveer 8-10%, zodat de koninklijke stoeten te paard naar boven konden. Veel daarvan worden nog steeds als paden van het park bewandeld.
De paradox is bekend: juist de jacht van de koning, voorbehouden aan hem alleen en bewaakt door de wachters, redde de steenbok. De laatste koninklijke jacht vond plaats in 1913. Een paar jaar later stond Vittorio Emanuele III de 2.100 hectare van het reservaat af aan de staat, op voorwaarde dat er een nationaal park zou komen (de overdracht wordt gedateerd op 1919 of 1920). Op 3 december 1922 stelde een koninklijk besluit het Nationaal Park Gran Paradiso in, het eerste van Italië. In dezelfde weken ontstond het Parco nazionale d'Abruzzo, dat al op 9 september 1922 als particulier reservaat was geopend en begin 1923 door de staat werd erkend: daarom hebben de twee parken hun honderdjarig bestaan samen gevierd.
De eerste twintig jaar waren de moeilijkste, met een centraal bestuur en bescheiden resultaten. De ommekeer kwam in 1947, toen de parkorganisatie en haar korps parkwachters werden opgericht, onder leiding van Renzo Videsott. Gran Paradiso heeft zijn eigen historische wachters behouden, terwijl in de recentere nationale parken het toezicht bij de Carabinieri forestali ligt. Een veertigtal wachthuisjes hoog in de bergen, die van mei tot oktober in gebruik zijn, maken het nog steeds mogelijk het gebied van zonsopgang tot zonsondergang te bewaken.
Van de kleine groep die overleefde, stammen alle steenbokken af die nu in de Alpen leven en die vanuit de Gran Paradiso opnieuw zijn uitgezet. In het park leven er tussen 2.500 en 3.000. De keerzijde zit in het DNA: omdat de soort door zo'n nauwe flessenhals is gegaan, heeft ze bijna geen genetische variatie, en het park onderzoekt hoe kwetsbaar haar dat maakt voor epidemieën.
Het bezoekerscentrum is gevestigd in een gebouw van het Villaggio Minatori, het complex op de dalbodem dat verbonden is met de magnetietmijnen die in 1979 sloten. Daar zit ook de Fondation Grand Paradis, die de centra aan de kant van het Aostadal van het park beheert. Tot de onderscheidingen van het park behoren het Europees Diploma voor beschermde gebieden van de Raad van Europa en, sinds 2014, de opname in de Green List van de IUCN, als enige Italiaanse park in die eerste selectie.
In de buurt
Expositiecentrum van het Mijnpark van het Aostadal en de mijn van CogneHet magnetiet en het leven van de mijnwerkers van Colonna, in de zalen van het Villaggio Minatori
Etnografisch museum Maison de Cogne Gérard DaynéDe beu, de stal waar mensen en dieren samenleefden om warm te blijven
Permanente tentoonstelling van kloskant ‘De kantwerken van Cogne’Het kant wordt op een kussen gevlochten met houten klossen, tot tachtig tegelijk
CogneDe hoofdplaats kijkt uit op de weide van Sant'Orso, op 1.544 m in het Gran Paradiso
Langlaufloipes van CogneIn 2025 werden op de Prati di Sant'Orso drie wereldbekerwedstrijden langlaufen verreden
CogneVanuit het dorp gaat een gondelbaan omhoog over de beboste hellingen van de Montseuc, tussen pistes op het noorden
