Toren van de Melaatse
Tour du Lépreux

In 1773 sloot de Ordine Mauriziano er een melaatse uit Oneglia op
De toren is ingebouwd in de Romeinse stadsmuren, met een trappenhuis dat in de vijftiende eeuw aan de noordkant is toegevoegd en stenen vensters aan de zuidkant. Hij ontstond als bastion van de Romeinse muren en werd in de middeleeuwen een woning.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
Binnen niet te bezoeken. Je ziet de toren van buitenaf langs de Romeinse stadsmuren van Aosta, in de via Torre del Lebbroso, op de kruising met de via Festaz.
Geschiedenis
De toren staat aan de westkant van de Romeinse ringmuur van Augusta Praetoria en werd in de middeleeuwen gebouwd op een Romeins bastion. Oorspronkelijk heette hij toren Friour of De Friours, naar de adellijke familie die er woonde en die voor het eerst voorkomt in een document uit 1191; de Friour hadden ook de verdwenen Porta Decumana in gebruik. In de vijftiende eeuw werd het gebouw uitgebreid met een traptoren aan de noordkant en stenen vensters aan de zuidkant. Toen hij verlaten was, werd de toren plaatselijk bekend als Tour de la frayeur (‘toren van de schrik’).
In 1773 werd het gebouw gekocht door de Ordine Mauriziano, die er een hospitium vestigde voor zieken die van de stad moesten worden afgezonderd. Tussen 1773 en 1803 werd er Pietro Bernardo Guasco opgesloten, afkomstig uit Oneglia, die aan lepra leed. Het is niet zeker dat Guasco samenwoonde met zijn zus, die ook ziek was: het verhaal van Xavier de Maistre en sommige teksten noemen haar, andere beschrijvingen spreken alleen over Guasco. Zijn geschiedenis inspireerde de Savoyaardse schrijver Xavier de Maistre, die in 1811 het verhaal Le lépreux de la cité d'Aoste (De melaatse van de stad Aosta) publiceerde, waarin de hoofdpersoon een tuin verzorgt en een moeizame relatie heeft met zijn zus, die net als hij ziek is. Het is een literair werk, geen historisch verslag, en de details over zijn leven moeten dus gelezen worden als een verhalende bewerking.
In 1890 werd de toren gerestaureerd door het regionale bureau voor monumenten van Piëmont en Ligurië onder leiding van Alfredo D'Andrade, de Portugese architect die eind negentiende eeuw de restauratie van veel kastelen in het dal leidde; bij de werkzaamheden kwam de getrapte structuur van de Romeinse basis weer aan het licht. Nu is de toren openbaar eigendom en niet te bezoeken, maar hij was jarenlang een tentoonstellingsruimte van de regionale overheid.
In de buurt
- Porta DecumanaWestpoort, gesloopt in 1812; de resten liggen in de kelders van de regionale bibliotheek
Toren van BramafamIn de dertiende eeuw gebouwde toren op de Porta Principalis Dextera, de zuidpoort van de Romeinse muren
PilaVan het centrum van Aosta naar de pistes van Pila in 17 minuten met de gondelbaan
Centrum Saint-BéninDe automaat van Manzetti speelt fluit met perslucht: twaalf stukken op een cilinder
Tour NeuveCilindrische gekanteelde toren op de noordwesthoek, van de heren De Turre Nova
Kathedraal van AostaIn het koor twee middeleeuwse mozaïeken: de twaalf maanden en de vier rivieren van het paradijs
