The Aosta TripIT · EN · FR · DE · NL

Kaart › Vrije tijd

Thermen van Saint-Vincent

Saint-Vincent

Thermen van Saint-Vincent
Patafisik · CC BY-SA 4.0

Water van de bron Fons Salutis, ontdekt in 1770; buitenbaden van 36 °C

Het gebouw ligt op de helling boven het dorp, met op het dak het opschrift ‘TERME’ dat je vanuit het centrum ziet. Binnen drie baden van 34, 32 en 25 °C, buiten baden van 36 °C die uitkijken op het dal van de Dora; verder drie sauna's, een Turks bad, een ijsfontein en een terras met drie kleine jacuzzi's.

Openen op de kaart Google Maps

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →

Bezoek

Elke dag van het jaar open: maandag tot en met donderdag 10-21 uur, vrijdag en zaterdag 9-23 uur, zondag 9-21 uur. Volwassenen 49 euro voor 4 uur van maandag tot en met vrijdag, 59 in het weekend en op feestdagen, avondtarief (laatste 3 uur) 39; van 24 december tot 6 januari 65. Set niet inbegrepen (badjas 6 euro, handdoek 5, slippers 4). Vanaf 10 jaar, met identiteitsbewijs; reservering verplicht, betaling ter plaatse.

Geschiedenis

De bron werd op 20 juli 1770 ontdekt door abbé Jean-Baptiste Perret, zoon van een notaris uit het dorp en liefhebber van de natuurwetenschappen. Volgens de overlevering had hij gezien dat de koeien in de wei op zoek gingen naar een straaltje zout water dat uit een rotsuitsteeksel in het zijdal van Vagnod kwam, op 670 meter hoogte en op ongeveer 750 meter van het dorp, en dat op de stenen een roodachtige aanslag achterliet. Het water kreeg de naam Fons Salutis. In 1778 stuurde het Savoyaardse hof de ingenieur De Buttet en de arts Gioanetti van de Universiteit van Turijn: de eerste analyse dateert van 8 juli 1778, en het verslag van de ingenieur stelde voor de bron te overdekken met een klein gemetseld gebouwtje tegen de rots. Al in 1771 vermeldde de gedenksteen van de nieuwe weg van Montjovet dat die ook was aangelegd voor het gebruik van de thermen.

In 1797 werd Benedetto Maurizio, hertog van Chablais en broer van koning Vittorio Amedeo III, bij de fontein van Vagnod gesignaleerd. In 1808 kocht pastoor Jean-Baptiste Freppaz de grond met een klein vervallen gebouwtje, en in 1820 droeg hij die over aan de gemeente, die nog steeds eigenaar is. Nieuw onderzoek, voorgesteld door de ingenieurs Ripert in 1822 en Despines in 1826, leidde tot nieuwe opgravingen, en eind jaren dertig van de negentiende eeuw waren er twee bekende opwellingen. In het begin van de negentiende eeuw kwamen koningin Maria Teresa, echtgenote van Vittorio Emanuele I, en de prinsessen, haar dochters, het water drinken; van 1840 tot 1844 telde het register van de bronmeester elk seizoen honderden drinkers, onder wie grondbezitters, geestelijken, advocaten, militairen en bankiers. In 1846 verhoogde de gemeente het gebouw van de bron met een verdieping en plaatste op het neoclassicistische fronton een gedenksteen ter nagedachtenis aan Perret. Tot de latere gasten behoorden de koninginnen Maria Adelaide en Margherita, Ferdinando hertog van Genua, prins Luigi Napoleone, Danilo van Montenegro en Giosuè Carducci; Silvio Pellico verbleef volgens sommige getuigenissen tussen 1843 en 1850 meerdere keren in de pastorie.

Op 16 juni 1900 werd de kabelspoorweg geopend die van het dorp naar de bron gaat: de Turijnse ingenieur Battista Diatto bouwde hem naar een ontwerp van ingenieur Ernesto Strada, 263 meter spoor voor 62 meter hoogteverschil. Diatto bouwde ook het op de middeleeuwen geïnspireerde complex van het dalstation, met een poort in Moorse stijl. In hetzelfde jaar verrees het Hôtel de la Source, dat met de bron verbonden was door een park, en in 1908 het Grand Hôtel Billia, met een eigen hydrotherapeutisch badhuis; in 1911 kwam er bij de bron een grote zaal bij, opnieuw naar een ontwerp van Strada. Vanaf 1916 werden de uit het water gewonnen zouten verkocht en in landelijke kranten aangeprezen, en in 1929 werd Saint-Vincent erkend als kuur- en verblijfsoord.

Tussen de twee wereldoorlogen verloor de waterkuur haar elitaire clientèle: in 1936 schreef de podestà dat het dorp ‘maar twee maanden per jaar’ een stadje was. Na de oorlog ontstond het Casino, dat de belangrijkste trekpleister van het dorp zou worden, en de gemeente besloot een nieuw badhuis te bouwen. De ‘Nuove Fonti’, ontworpen door ingenieur Gaspare Pestalozza, werden op 30 juli 1960 geopend aan de rand van het park, tegenover de oude thermen, bij het eindpunt van de kabelspoorweg: ongeveer 2.600 vierkante meter, een grote schenkzaal met glaswanden, een statietrap van wit marmer en, op de verdieping eronder, een halfronde restaurantzaal met een terras boven het dal. Het oude gebouw van de Fons Salutis werd niet gesloopt, maar raakte in onbruik.

In de jaren zeventig en tachtig maakten de thermen, die rechtstreeks door de gemeente werden beheerd, een periode van stilstand door, met drinkkuren en inhalatiekuren. In 2007 schreef de gemeente ze uit als projectfinanciering voor ongeveer 20 miljoen euro en dertig jaar beheer: de firma Bonatti uit Parma won, de werkzaamheden begonnen in september 2010 en de vernieuwde thermen, met het nieuwe wellnesscentrum, werden op 16 juni 2012 geopend. Sinds juni 2014 worden ze beheerd door de Società Terme di Saint-Vincent; in 2024 telden ze ongeveer 41.600 bezoeken. Het herstel van de oude Fons Salutis en van het Hôtel de la Source was gepland als tweede fase, maar in 2020 stond het oude badhuis nog steeds verlaten.

In de buurt

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →