The Aosta TripIT · EN · FR · DE · NL

Kaart › Romeins Aostadal

Romeinse brug van Saint-Vincent

Saint-Vincent

Romeinse brug van Saint-Vincent
Sacandra · CC BY-SA 3.0

De middelste boog stortte op 8 juni 1839 in: het linkerlandhoofd en een deel van het rechterlandhoofd zijn er nog

Je ziet de ruïne vanaf de rijksweg naar Montjovet, net buiten Saint-Vincent, boven de kloof van de bergbeek Cillian: het linkerlandhoofd (het oostelijke) van de brug is er nog, met een blinde boog, terwijl van het rechterlandhoofd alleen een fragment over is. Een informatiebord op de parkeerplaats vertelt de geschiedenis van de brug.

Openen op de kaart Google Maps

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →

Bezoek

Te zien vanaf een parkeerplaats aan de rijksweg naar Montjovet, met informatiebord; vrij, zonder openingstijden of kaartje. Hier begint ook een langer geologisch pad naar de Belvedere (ongeveer twee uur met pauzes).

Geschiedenis

De Romeinse brug van Saint-Vincent overspande de kloof die de bergbeek Cillian had uitgesleten, aan de consulaire weg naar Gallië. Hij bestond uit drie overspanningen met een totale lengte van meer dan 49 meter: in het midden een brede halfronde boog met een spanwijdte van 9,71 meter, aan weerszijden twee delen met blinde boogjes. Het metselwerk wisselde platen van plaatselijke steen af met banden van groene steen, met hoge borstweringen en kleine rechthoekige vensters die licht gaven op de rijbaan, die 4,64 meter breed was: een bouwwerk dat ook bedoeld was om de stevigheid en de macht te tonen van wie het bouwde.

De brug, een van de belangrijkste getuigenissen van de Romeinse ingenieurskunst in het dal, bleef eeuwenlang in gebruik, tot in de negentiende eeuw.

Op 8 juni 1839 bezweek de rotsuitloper die het rechterlandhoofd droeg, misschien door een aardbeving, en daarmee stortte de middelste boog in. In 1907 bezweek op zijn beurt een andere boog, de westelijke, door insijpelend water. In 1939 werd bij een restauratie verstevigd wat er van de constructie over was, zodat verdere instortingen werden voorkomen.

Vandaag zijn van de brug alleen het begin van de boog, het oostelijke landhoofd en één overgebleven blind boogje over: fragmenten die te zien zijn vanaf een parkeerplaats aan de rijksweg naar Montjovet, waar een informatiebord de geschiedenis van de brug vertelt. De brug is nu ook een herkenningspunt voor wie klimt op de rotswand die dezelfde naam draagt.

In de buurt

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →