The Aosta TripIT · EN · FR · DE · NL

Kaart › Musea

Goudmijn van Chamousira

Brusson

Mijngang uitgegraven in de ader Fenilliaz, actief van 1900 tot begin jaren tachtig

Vanaf de parkeerplaats leidt een bospad met treden in ongeveer 20 minuten naar het ontvangstcentrum met uitzicht op de Val d'Ayas, waar de kassa en het documentatiecentrum Joseph Herbet met historische foto's en kaarten zijn. De rondleiding gaat omlaag de gangen in van niveau 7 (en bij de versie Adventure ook van niveau 6) van de ader Fenilliaz, bij ongeveer 5-10 graden, tussen originele rotswanden en video-installaties. Een helm is verplicht en wordt ter plekke verstrekt.

Openen op de kaart Google Maps

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Kies wat je wilt zien: wij raden je aan waar je slaapt, zodat je minder rijdt.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Kies wat je wilt zien: wij raden je aan waar je slaapt, zodat je minder rijdt.GratisOpen de kaart →

Bezoek

De mijn is per seizoen open: in het weekend van juni tot september en in augustus elke dag, met rondes van 1 uur voor de rondleiding Classic (geschikt voor iedereen, max. 18 personen) en van 1½ uur voor de rondleiding Adventure (vanaf 7 jaar, max. 15 personen). De precieze tijden van de dagelijkse rondes zijn onzeker: vraag ze het best vooraf na bij de kassa (+39 379 263 5757). Normaal tarief (vanaf 14 jaar) € 10, met korting (6-13 jaar en mensen met een beperking) € 6, gratis onder de 5 jaar. Route niet toegankelijk met een rolstoel, dieren niet toegestaan.

Collecties

Geschiedenis van de mijn. De goudafzetting van Chamousira, boven Brusson, werd in 1899 ontdekt en geëxploiteerd van 1900 tot begin jaren tachtig van de twintigste eeuw. Tussen 1903 en 1907 werd de ader Fenilliaz met succes ontgonnen door de Engelse onderneming The Evançon Gold Mining Company Limited; de concessie ging daarna over naar de Italiaanse familie Rivetti, met mindere resultaten. De mijngangen hebben ondergronds een totale lengte van ongeveer 1.570 meter.

Het documentatiecentrum Joseph Herbet. Joseph Herbet was in de eerste jaren van de twintigste eeuw hoofdmijnwerker in de goudmijnen van Fenilliaz en Chamousira voor de Engelse onderneming. Hij was een liefhebber van fotografie en legde met een balgcamera van formaat 13x18 mensen, families en plekken vast; vooral het mijnwerk in de omgeving van Brusson en Challand documenteerde hij. Een selectie van deze beelden is, samen met historische kaarten uit die periode, permanent te zien in het centrum dat aan hem is gewijd, in de gemeentelijke bibliotheek van Brusson.

Het mijnmuseum. Hoger op de berg, in een gebouw met uitzicht dat is neergezet op de plek waar vroeger de kabelbaan voor het erts aankwam, vertelt het mijnmuseum de geschiedenis van de mijnbouw en de organisatie ervan, van het Engelse tot het Italiaanse beheer.

Het bezoek aan de mijngang. Met een gids loop je door de mijngang van niveau 7 van de ader Fenilliaz, die in de berg is uitgegraven; de temperatuur binnen ligt het hele jaar tussen 5 en 10 graden (andere bronnen noemen een gemiddelde van ongeveer 8 graden) en bezoekers krijgen een helm. De route is niet toegankelijk met een rolstoel.

Geschiedenis

In de kom van Chamousira-Fenilliaz, boven Brusson, ligt de belangrijkste goudmijn van het Aostadal. De belangstelling voor de goudaders van de Evançon is oud (de heren van Challant hielden zich er al vanaf de dertiende eeuw mee bezig), maar de moderne exploitatie dateert uit de twintigste eeuw: de afzetting werd in 1899 ontdekt en de werkzaamheden begonnen in 1900 door The Evançon Gold Mining Company Limited, een Engelse onderneming die in 1902 19 arbeiders in dienst had.

De activiteit bereikte haar hoogtepunt tussen 1903 en 1907 onder Engelse leiding: het aantal arbeiders liep op tot een stuk of honderd, bijna allemaal afkomstig uit de dorpen van Brusson, terwijl het technische personeel grotendeels Engels was, onder wie Joseph Herbet, mijnopzichter, die die periode fotografisch vastlegde. In 1903 werd een kabelbaan gebouwd om het erts naar het dal te brengen en tegen 1906 was de ader Fenilliaz op zeven niveaus uitgegraven over in totaal ongeveer 1.570 meter, met een geschatte goudproductie van ongeveer 4 ton.

Na 1907 liep de activiteit snel terug omdat ze weinig opbracht, en tegen 1909 werd ze opgegeven; de concessie van de Engelse onderneming werd in 1913 ingetrokken wegens inactiviteit. Daarna volgden kleinere en onregelmatige hervattingen: een concessie van 1929-1933 aan Axerio en Panisari met bescheiden resultaten, die van ridder Rivetti van 1937 tot 1949 met een stuk of vijftien arbeiders, en latere beheerders (Filippa Agostino, Franco Filippa, Bitossi) tot begin jaren tachtig, toen de activiteit definitief stopte.

Vanaf 2013 startte de regio een project voor het herstel en de opwaardering van het terrein, gefinancierd met ongeveer 1,14 miljoen euro uit het POR FESR 2007-2013: de mijngang van niveau 7 (125 meter) werd beveiligd en begaanbaar gemaakt, en in Brusson werd een klein documentatiecentrum ingericht dat naar Joseph Herbet is genoemd, met historische foto's en kaarten en met multimediapunten over explosieven, transport, winningstechnieken en het leven van de mijnwerker. Het herstel werd in 2015 afgerond en sindsdien is het terrein, waartoe ook de oude smelterij, de huizen van de mijnwerkers en het kruitmagazijn behoren, met een gids te bezoeken.

In de buurt

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →