Kasteel van Graines

Naast de muren de romaanse kerk van San Martino, met muren in visgraatverband
Een kort pad door het bos vanaf Arcesaz leidt naar de muurresten van het kasteel, die tegen de helling liggen en aan het terrein zijn aangepast. Je kunt het terrein binnen de muren vrij betreden en de hoge, vierkante, gekanteelde toren van dichtbij bekijken, maar je kunt hem niet beklimmen. Ernaast liggen de ruïnes van de romaanse kerk van San Martino, met versieringen van de apsis en metselwerk in visgraatverband.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
Vrije toegang binnen de muren, het hele jaar; de toren is niet te bezoeken. In de zomer worden rondleidingen georganiseerd: controleer de tijden het best voor vertrek.
Geschiedenis
De oorsprong van het leen Graines, in het bovenste deel van de Val d'Ayas, gaat terug tot 515, toen de koning van de Bourgondiërs, Sigismondo il Santo, talrijke bezittingen, waaronder het vruchtbare leen Graines, schonk aan de abdij van Saint-Maurice d'Agaune, in Wallis. In 1263 gaven de monniken het kasteel en de omliggende gronden in leen aan Gotofredo di Challant: zo begonnen bijna zes eeuwen bestuur door de familie Challant, altijd als leenman van de abdij.
Het bouwwerk dat je vandaag ziet, een typisch primitief verdedigingswerk op een hoogte die de Val d'Ayas en de toegang tot het bovenste deel van het dal van Gressoney bewaakte, kreeg zijn vorm in de loop van de elfde eeuw: een gekanteelde toren met een vierhoekige plattegrond, een kapel en een ringmuur die het natuurlijke verloop van het terrein volgt. Er liggen ook de resten van een kleine romaanse kerk gewijd aan San Martino, met één schip en een halfronde apsis, en stukken metselwerk in visgraatverband. In de vijftiende eeuw werden de verdedigingswerken versterkt, en het kasteel diende als bolwerk voor Caterina di Challant tijdens de geschillen over de opvolging na de dood van haar vader Francesco di Challant.
Bij de dood van Gabriella, de laatste van de Challants, in 1841, ging het inmiddels vervallen kasteel over op de Passerin d'Entrèves, die het vruchtgebruik afstonden aan de gemeente Brusson. Tussen eind negentiende en begin twintigste eeuw greep de architect Alfredo d'Andrade, van geboorte Portugees en verantwoordelijk voor de restauratie van veel kastelen in het dal, samen met Giuseppe Giacosa in om het westelijke deel van de donjon, de hoofdtoren, en enkele stukken van de ringmuur te verstevigen en deels te herbouwen.
In de jaren negentig van de twintigste eeuw werden verdere beveiligingswerken uitgevoerd, zonder het inmiddels vertrouwde uiterlijk van de ruïne te veranderen. Sinds 2010 heeft archeologisch onderzoek nieuwe gegevens verzameld met het oog op de voltooiing van de restauratie van enkele delen, waaronder de buitenkant van de zuidelijke ringmuur en de gebouwen in het zuidwesten; de recentste werkzaamheden werden uitgevoerd binnen het grensoverschrijdende programma AVER, tussen Savoye, Wallis en het Aostadal, dat de plek toegankelijk heeft gemaakt voor het publiek. Nu kun je het kasteel binnen de muren vrij bezoeken, maar de toren is niet te bezoeken.
In de buurt
- Goudmijn van ChamousiraMijngang uitgegraven in de ader Fenilliaz, actief van 1900 tot begin jaren tachtig
- Brusson, EstoulZonnige pistes in het gehucht Estoul, boven Brusson: 9 pistes, geen enkele zwarte
Testa di ComagnaStenen kruis op de top, met uitzicht op de Mont Néry, de Mont Avic en de Mont Blanc- Col TzecorePlateau tussen de lariksen met picknickplaats en uitzicht op de Mont Blanc en de Monte Zerbion
- Langlaufloipes van BrussonTussen 1982 en 2001 werden op de vlakte van Vollon vijf wereldbekerwedstrijden verreden
Colle RanzolaGedenksteen voor Tolstoj, die hier in 1857 langskwam, en droge stenen muur uit 1800 tegen Napoleon
