Kaart › Kerken en heiligdommen
Kerk van San Giacomo in Issime

Het Laatste Oordeel op de gevel, uit 1698, is het grootste van het Aostadal
Als je uit Pont-Saint-Martin komt, zie je de kerk vanaf de regionale weg, in het centrum van het dorp. De gevel is helemaal bedekt met het fresco van het Laatste Oordeel: het paradijs bovenaan, onder het brede dakvlak, de val van Babylon in het midden, het vagevuur en de opstanding van de doden linksonder, de hel rechts. Voor de kerk wordt het kerkplein afgesloten door vijftien met fresco's beschilderde nissen met de geheimen van de rozenkrans. Binnen draagt het hoofdaltaar van verguld en gelakt hout 182 beelden; bij de ingang staan de vitrines van het kleine parochiemuseum, met houten beelden, zilverwerk en een reliekhouder uit 1675.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
De kerk staat in het centrum van Issime, aan de regionale weg 44 door het dal van de Lys. Gevel en kerkplein met de nissen zijn altijd van buitenaf te zien. Voor het interieur en het parochiemuseum publiceren noch de parochie noch de gemeente openingstijden (gecontroleerd op 01/10/2026): een lokale gids noemt de kerk de hele dag open behalve tijdens de diensten, met vrije toegang; voor het museum kun je het best navragen bij de parochie (0125 344010) of de gemeente (0125 344033). Parkeren: geen officiële informatie gevonden; naast de kerk liggen het grasveld met de speeltuin en de bankjes. Met de bus van de lijn Pont-Saint-Martin-Gressoney, ongeveer 30 minuten vanaf Pont-Saint-Martin.
Geschiedenis
Het eerste zekere bericht over de parochie van San Giacomo is een bul van paus Lucio III van 7 mei 1184. In de twaalfde eeuw had Issime zich losgemaakt van Perloz, en eeuwenlang bestuurde het drie naburige gemeenschappen, die tussen 1660 en 1786 zelfstandige parochies werden. Van de middeleeuwse kerk zijn in het linkerschip de spitsboog die de basis van de klokkentoren vormde en het romaanse doopvont bewaard gebleven. Het dorp is een Walserkolonie: de kolonisten kwamen tussen de twaalfde en de dertiende eeuw uit Wallis, en in het dorp wordt nog steeds töitschu gesproken.
Het huidige gebouw komt voort uit een herbouw die op 8 juni 1683 begon, toen pastoor Jean Pierre Biolley het contract tekende met bouwmeester Giovanni Christille en met arbeiders uit de Valsesia. Het interieur heeft drie beuken met tongewelven, gescheiden door zes stenen zuilen. Het houten portaal, eind zeventiende eeuw gesneden, toont heilige figuren op vier grote panelen en hoofden van cherubijnen op de kleine; erboven staat in een nis het houten beeld van de heilige Jacobus, die samen met de heilige Sebastiaan beschermheilige van het dorp is.
De gevel werd tussen 1698 en 1700, aan het eind van de herbouw, met fresco's beschilderd door Biondi, schilder en portrettist uit Genève die in Aosta woonde. Het is het grootste Laatste Oordeel van het Aostadal en kopieert tot in de details de prent op negen bladen van Pieter de Jode de Oude, in 1615 in Antwerpen uitgegeven en zelf gebaseerd op het schilderij van ongeveer 1575 dat Jean Cousin de Jonge maakte voor de miniemen van Vincennes, nu in het Louvre: het paradijs bovenaan, de val van Babylon in het midden, het vagevuur en de opstanding van de doden linksonder, de hel rechts. Op de vorige kerk stond al een Laatste Oordeel: in 1676 vroeg het contract voor de gevel van Perloz om paradijs, vagevuur en hel ‘zoals in Issime’.
In dezelfde jaren, tussen 1698 en 1700, maakten de gebroeders Gilardi uit de Valsesia het barokke hoofdaltaar met 182 beelden van verguld en gelakt hout. De preekstoel, uit 1710, heeft gebeeldhouwde panelen met de evangelisten. In 1755 werd het kerkplein afgesloten door vijftien nissen, die Antonio Facio di Valprato met fresco's van de geheimen van de rozenkrans en de apostelen beschilderde.
Bij de restauraties die in 1984 begonnen, kwamen resten van de oorspronkelijke kerk tevoorschijn; in 1986 werd in de ruimtes bij de ingang het parochiemuseum geopend, een van de dertigtal musea voor religieuze kunst die met bijdragen van de regio in de parochies van het Aostadal zijn ingericht. Het bewaart werken met Zwitsers-Duitse invloed, waaronder een houten beeld van de heilige Jacobus uit de vijftiende eeuw, zilverwerk en een reliekhouder uit 1675; in 2006 heeft de regio er 109 voorwerpen gecatalogiseerd. De gemeente wijst erop dat de kerk tot nationaal monument is verklaard.
In de buurt
FontainemoreEen stenen brug met één boog van 22 meter overspant de Lys naar de kerk
Colle della VecchiaIn de rots groeten twee vrouwen uit de twee dalen elkaar: ‘buon giorno, guten tag’ (1877)- Cascata di NielVerticale val van 28 m van de bergbeek Niel, te zien vanuit het dorp Gaby
- Langlaufloipes van CoumarialDe loipes van Coumarial liggen op het zuidoosten en krijgen zon tot de schemering
Colle della GragliascaOp de pas geeft een ingehakt teken de 7.360 m muilezelpad aan vanaf Rosazza, in de Valle Cervo
Mont CrabunKruis met een houten Christus; onder de top een bivakhut in twee delen, uit 1989 en 1993
