The Aosta TripIT · EN · FR · DE · NL

Kaart › Dorpen

Fontainemore

Fontainemore

Fontainemore
Hagai Agmon-Snir · CC BY-SA 4.0

Een stenen brug met één boog van 22 meter overspant de Lys naar de kerk

De hoofdplaats, op 760 meter in het lage deel van het dal van de Lys, ligt dicht opeen aan beide oevers van de bergbeek. De stenen ezelsrugbrug, met één enkele boog van 22 meter, leidt naar de parochiekerk van Sant'Antonio Abate, die een houten deur heeft met snijwerk van de heiligen Grato, Giocondo, Antonius en Orso. In de hoofdplaats is ook het bezoekerscentrum van het natuurreservaat Mont Mars.

Openen op de kaart Google Maps

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →

Bezoek

De brug en de kerk liggen in de hoofdplaats; de kerk bereik je te voet via de brug over de Lys. Met de bus: lijn Pont-Saint-Martin-Gressoney van VITA Group.

Geschiedenis

Over de herkomst van de naam bestaan twee hypothesen, allebei verbonden met een fontein. Volgens de overlevering bad de heilige monnik Maurus, die in 543 vanuit Oropa over de pas van de Barma was gekomen, op het dorpspleintje en liet hij er een bron opwellen: vandaar ‘Fontaine Maur’, en de oproep om een kapel te bouwen voor de heilige Antonius de Kluizenaar, die in de zevende eeuw zou zijn verrezen. Een andere verklaring, eveneens overgeleverd, spreekt van ‘zwarte fontein’, vanwege de donkere algen op de bodem, of van ‘Fontaine de la mort’, vanwege het arseen in het water.

Eeuwenlang viel Fontainemore onder de parochie van Perloz. Op 29 september 1483 kregen de inwoners, na drieëndertig jaar aandringen, een eigen parochie, die pas in 1693 helemaal los kwam van Perloz. De kerk van Sant'Antonio Abate werd in 1494 gebouwd op de plaats van de oude kapel: een inscriptie in gotische letters, op een steen die nu vóór de pastorie is ingemetseld, schrijft haar toe aan bouwmeester Antonio Goyet uit Issime. Nadat een aardverschuiving haar had verwoest, werd ze in 1679 herbouwd, zoals het opschrift ‘réédifiée IHS 1679’ op het portaal vermeldt, en na de overstroming van 1756 opnieuw opgebouwd; uit die tijd stamt het houten hoofdaltaar. Uit de vijftiende eeuw zijn het priesterkoor met de ronde apsis en het gewelf met het wapen van de Vallaise bewaard gebleven.

De heren van Vallaise verschenen in de twaalfde eeuw in het dal van de Lys en bestuurden het tot de achttiende. Van 1592 tot 1777 was Fontainemore de hoofdplaats van hun district: de rechtszittingen werden gehouden in Colombit, waar de gevangenissen en de oude rechtbank bewaard zijn gebleven. Hoger in het dal vormde de kloof van Guillemore de grens tussen het district van de Vallaise en dat van Issime en Gressoney, en tegelijk de overgang van de Franco-Provençaalse wereld naar die van de Walsers.

De geschiedenis van het dorp is ook een geschiedenis van emigratie. Van de lente tot de herfst trokken de mannen als ‘maçons’, metselaars, naar Savoye, Frankrijk en Zwitserland, tot in Turijn, Marseille, Lyon, Grenoble en Parijs; voor de vrouwen bleef het werk op het land. In 1678 schonk metselaar Jean Pierre Aguettaz duizend scudi om een school te stichten, die als de eerste openbare lagere school van het Aostadal wordt beschouwd. Tussen eind negentiende en begin twintigste eeuw werd de emigratie definitief en veranderde het beroep: veel fontainemorains werden taxichauffeur in Parijs. Aan de metselaars is ook een traditie verbonden: in 1380 zouden de relieken van de heilige Grato, gestolen uit de kathedraal van Aosta, zijn teruggevonden door metselaars uit Fontainemore die in Savoye aan het werk waren, en naar het dal zijn teruggebracht; daarom worden de relieken bij de processie van 7 september in Aosta nog steeds gedragen door metselaars uit Fontainemore in klederdracht.

Sinds de tweede helft van de zestiende eeuw gaat de gemeenschap op bedevaart naar het heiligdom van Oropa, om de Zwarte Madonna te vragen om bescherming tegen droogte, ziekte en rampen. De processie wordt om de vijf jaar herhaald, eind juli: ze vertrekt om middernacht bij de kapel van Pillaz, gaat over de pas van de Barma, wacht op de Pian della Ceva bij de vijf kruisen de dageraad af en komt rond het middaguur in Oropa aan; de volgende dag leggen de pelgrims dezelfde weg in omgekeerde richting af tot aan de parochiekerk.

In de buurt

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Meer dan 400 plekken op één kaart: kastelen, dorpen, wandelpaden, berghutten.GratisOpen de kaart →