Kasteel van Aymavilles

Vier hoektorens toegevoegd in de vijftiende eeuw, daarna barok tussen 1713 en 1728
Aan de buitenkant zie je vier hoektorens uit de vijftiende eeuw en de barokke loggia's die Joseph-Félix de Challant begin achttiende eeuw toevoegde en die het middeleeuwse fort een zachter uiterlijk gaven. Binnen toont een museumroute over vier verdiepingen de collectie van de Académie Saint-Anselme.
Openen op de kaart Google Maps
Dagwandelgids · gratisDe sprookjeskastelenHier komt een dag langs de kastelen ten westen van Aosta langs, van de torens van Saint-Pierre tot de Romeinse brug van Pont d'Ael.Open de gids →
Bezoek
Vrij bezoek met optionele audiogids (2 euro) of rondleiding om 11.30 en 15.30 uur, en van april tot september om 17.30 uur. Openingstijden: april-september 9-19 uur, oktober-maart 10-18 uur. Gesloten op maandag, behalve in juli, augustus en op feestdagen, en op 25 december. Normaal tarief 10 euro, met korting 7; rondleiding 15 euro, met korting 10. Toegankelijk met een rolstoel, maar in september 2026 was de werking van de lift niet gegarandeerd.
Geschiedenis
De eerste schriftelijke vermelding van het kasteel wordt door sommige bronnen gedateerd in mei 1207, door andere in 1287; weer andere spreken meer in het algemeen van een bouwwerk met ‘dikke muren’ uit de twaalfde tot dertiende eeuw. Het stond bij de samenvloeiing van de Dora Baltea en de bergbeek Grand Eyvia en bewaakte de weg naar Gallië en de toegang tot de marmergroeven van de Val di Cogne. In 1354 vertrouwde het Huis Savoye het kasteel toe aan een tak van de familie Challant, die daarvan de naam Challant-Aymavilles aannam.
Aimone di Challant versterkte in de loop van de veertiende eeuw het oorspronkelijke bouwwerk. In de eerste decennia van de vijftiende eeuw voegde Amedeo di Challant de vier ronde hoektorens toe, met kantelen en kraagstenen, die het kasteel het indrukwekkende uiterlijk gaven dat nog steeds herkenbaar is; zijn zoon Giacomo di Challant, die in 1459 stierf, maakte de torens en het middengedeelte hoger en liet de dragende houten dakconstructie aanleggen die nog steeds te zien is.
Tussen 1713 en 1728 verbouwde baron Giuseppe Felice (Joseph-Félix) di Challant het kasteel van vesting tot adellijke residentie: hij verwijderde een deel van de buitenste verdedigingswerken en voegde laatbarokke elementen toe, zoals ovale openingen, loggia's, stucdecoraties en de dubbele buitentrap. De lijn van de Challant-Aymavilles stierf uit op 18 oktober 1804, met de dood van de kleine Maurice-Philippe de Challant-Châtillon, zeven jaar oud.
In 1837 kwam het kasteel door erfenis in handen van Vittorio Cacherano Osasco della Rocca, die rond 1840 de vertrekken vernieuwde met eclectische wandschilderingen en er zijn verzameling schilderijen, munten en boeken naartoe bracht. Daarna volgden nog andere eigendomsoverdrachten aan burgerlijke eigenaren: graaf Clemente Asinari in 1870 en de familie Bombrini uit Genua, die het in de laatste twintig jaar van de negentiende eeuw kocht (in 1882 of in 1895) en het tot 1970 in bezit hield.
In 1970 kocht de Regione Autonoma Valle d'Aosta het kasteel. Na een lange restauratie ging het museum, dat vier tentoonstellingsverdiepingen heeft en ook de collecties van de in 1855 opgerichte Académie Saint-Anselme huisvest, op 14 mei 2022 definitief open.
In de buurt
Koninklijk Kasteel van SarreVittorio Emanuele II kocht het in 1869 voor zijn jachtpartijen
Kasteel Sarriod de la TourIn de Zaal van de Hoofden 171 gebeeldhouwde houten consoles, allemaal verschillend
Kasteel van Saint-PierreDe kern is uit de twaalfde eeuw, de vier hoektorentjes uit de negentiende
Maison des Anciens RemèdesHet parcours vertelt over 38 planten uit de traditie van het Aostadal, in een hooischuur van eind zeventiende eeuw
Châtel-ArgentDe naam ‘Castrum Argenteum’ komt al voor in een document uit 1176
Tour de VillaDe toren is meer dan 20 meter hoog, met muren van 2,5 meter aan de voet
