The Aosta TripIT · EN · FR · DE · NL

Kaart › Dorpen

Arnad

Arnad

Arnad
Laurom · CC BY-SA 3.0

San Martino, met drie beuken, is het belangrijkste voorbeeld van romaanse bouwkunst in het Aostadal

Je bezoekt het dorp vanaf de kerk van San Martino in Arnad-Le-Vieux, in de vlakte waar het hoofddal breder wordt: een stenen gevel met een portaal van tufsteen uit de vijftiende eeuw, de ezelsrugboog die twee in elkaar gevlochten boomstammen voorstelt, een roosvenster en een vierkante klokkentoren met een hoge spits. Vlakbij bewaart het dorp Ville het versterkte huis van de Ohta, gebouwd rond een toren met muren van twee meter dik en de deur op ongeveer 8 meter boven de grond. Op de hellingen de wijngaarden en Kasteel Vallaise.

Openen op de kaart Google Maps

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Kies wat je wilt zien: wij raden je aan waar je slaapt, zodat je minder rijdt.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Kies wat je wilt zien: wij raden je aan waar je slaapt, zodat je minder rijdt.GratisOpen de kaart →

Bezoek

Je bezoekt het dorp vanaf de kerk van San Martino, in het gehucht Arnad-Le-Vieux; het interieur is te bezichtigen voor en na de diensten of bij evenementen. Het dorp Ville en Kasteel Vallaise liggen in andere gehuchten van de gemeente. Met de bus: lijn Pont-Saint-Martin-Aosta van Arriva, of de ringlijn Carema-Montjovet van VITA Group.

Geschiedenis

Het bovenste kasteel, dat boven het dorp uittorent en nu een ruïne is, lijkt terug te gaan tot de dertiende eeuw en de edelen De Arnado. Daarna werd de geschiedenis van Arnad die van de Vallaise: de toren van Ville, ‘Tor de l'Ohta’ genoemd, werd in een document van 1295 vermeld als eigendom van Pietro di Vallaise, en in 1351 ontvingen de Vallaise graaf Amedeo VI van Savoye voor een middagmaal in het bovenste kasteel.

Het dorp Ville is gegroepeerd rond die vroegmiddeleeuwse toren, met een vierkante plattegrond, muren van twee meter dik en de oorspronkelijke ingang op ongeveer acht meter boven de grond. In de veertiende eeuw was de bebouwing waarschijnlijk omsloten door een ringmuur of door de buitenste huizen, die met elkaar verbonden waren: de vrijheden die Amedeo di Vallaise in 1321 aan de mannen van Arnad verleende, bepaalden namelijk dat de heer de nodige werken aan de muren van het dorp kon bevelen. Naast de huizen van de heren zijn er nog die van notabelen, notarissen en ambtenaren, met ruime zalen, grote haarden en stenen wenteltrappen, de ‘viret’.

Volgens de meest verbreide reconstructie ontstond de kerk van San Martino als kapel van een klooster van de benedictijnen van Fruttuaria op de vlakte van Arnad-Le-Vieux; van die fase zijn sporen over in de fundamenten en in de middelste apsis. In de elfde eeuw verwoestte een overstroming de parochiekerk die lager in het dal lag, gewijd aan Saint-Germain d'Auxerre, en werd de kapel herbouwd en vergroot als nieuwe parochiekerk, met drie beuken van rivierkeien en blokken tufsteen. In 1181 droegen de benedictijnen haar over aan de prior van Saint-Gilles in Verrès. Eind vijftiende eeuw, in de jaren van Giorgio di Challant, kreeg de kerk kruisgewelven en het portaal van tufsteen met de twee in elkaar gevlochten boomstammen, misschien als eerbetoon aan het huwelijk tussen een barones Vallaise en een graaf Challant van Issogne. De zeventiende eeuw maakte haar barok, met een koepelvormige vieringtoren en twee zijkapellen, één van de baronnen Vallaise en één van de Broederschap van de Rozenkrans; de restauraties van 1949-52 verwijderden een groot deel van die ingrepen en gaven haar het romaanse en laatgotische aanzien terug. Op de zolder boven het linkerzijschip zijn fresco's over van een schilder die ‘Meester van Arnad’ wordt genoemd, verwant aan de fresco's uit 1428 in Fleuran in Issogne.

Tussen 1660 en 1670 bouwde baron Félix-Charles-François Vallaise-Romagnano de familieresidentie om tot het Kasteel Vallaise dat je nu tussen de wijngaarden ziet. Na het uitsterven van de mannelijke tak van de Vallaise werd het kasteel rond het midden van de negentiende eeuw verkocht aan de koopman Giacobini uit Turijn; in 1926 ging het over naar de familie De Bernardi en ten slotte naar de regio. In de achttiende eeuw, tussen 1770 en 1776, werd de stenen voetgangersbrug van Echallod gebouwd, gewelfd als een ezelsrug op drie bogen, die de gehuchten op de linkeroever van de Dora met de rest van de gemeente verbindt.

Tegenwoordig is Arnad vooral bekend om zijn spek: het Vallée d'Aoste Lard d'Arnad DOP heeft een eigen feest, de Féhta dou lar, dat al meer dan vijftig jaar het laatste weekend van augustus wordt gehouden.

In de buurt

Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →
Vakantie in de Aostavallei? Plan hem met ons.Zet je stops in de kalender: de site berekent de reistijden.GratisOpen de kaart →