Schatkamermuseum van de parochie

Vijf vitrines met edelsmeedwerk vanaf 1400, in 2011 geopend in de Santa Maria Assunta
De kerkschat vult vijf vitrines onder de rechter vrouwengalerij van de kerk van Santa Maria Assunta, waarvan de romaanse klokkentoren in 1480 werd gebouwd. Er worden drie kelken uit het begin van de vijftiende eeuw bewaard, een barok processiekruis van gedreven zilver, een ciborie van deels verguld zilver van Zwitsers-Duitse makelij uit het begin van de zeventiende eeuw en beschilderde houten beelden van een piëta, afkomstig uit de kapel van Vachéry.
Openen op de kaart Google Maps
Bezoek
Elke dag open 9-19 uur, in de parochiekerk Santa Maria Assunta, in de historische kern. Vrije toegang. Tijdens kerkdiensten kunnen de openingstijden veranderen.
Collecties
Vitrine met de oude kelken. Onder de rechter vrouwengalerij van de kerk bevat de eerste vitrine de oudste stukken van de schat: drie kelken uit de eerste decennia van de vijftiende eeuw, waaronder een met het merk van een zilversmid wiens hand ook te herkennen is in een kelk uit 1410 van de kerk van Courmayeur, met de kenmerkende voet met zes lobben en de versierde nodus die in het Alpengebied tussen Savoye, het Aostadal en het kanton Vaud verspreid waren.
Vitrine met het barokke zilverwerk. Een tweede vitrine toont het edelsmeedwerk uit het midden van de achttiende eeuw: een groot processiekruis van platen gedreven zilver, werk van de Turijnse zilversmid Antonio Benedetto Caire, een gladde zilveren kelk van Giovanni Damodé, een goudsmid die ook voor het Savoyaardse hof werkte, en een stralenmonstrans.
Vitrine met het noordelijke zilverwerk. Een pyxis van deels verguld zilver, gedreven en gegoten, van Zwitsers-Duitse makelij uit de eerste helft van de zeventiende eeuw, getuigt van de handels- en kunstcontacten langs de wegen die het Aostadal via de Grote Sint-Bernhard met de Germaanse wereld verbonden.
Vitrine met de houten beelden. Twee beschilderde houten beelden van een piëta, te dateren tussen de zestiende en de zeventiende eeuw, komen uit de kapel van Vachéry en vormen de kern van het beeldhouwwerk in de schat.
Vitrine met de twintigste-eeuwse herinnering. Een kelk van verguld zilver uit het begin van de twintigste eeuw sluit de route af: monseigneur Nestor Adam gebruikte hem in 1927 voor zijn eerste mis in Étroubles, voordat hij van 1952 tot 1977 bisschop van Sion, in Zwitserland, werd.
Geschiedenis
De gemeenschap van Étroubles, aan de oude weg die van de Grote Sint-Bernhard naar Aosta afdaalt, heeft een parochie van middeleeuwse oorsprong: een bul van paus Alessandro III uit 1177 noemt haar al als afhankelijk van de proosdij van de Grote Sint-Bernhard. De oorspronkelijke kerk, die anders georiënteerd was dan de huidige, met het altaar naar het oosten, werd afgebroken wegens ruimtegebrek en verval. Het huidige gebouw werd in de eerste jaren van de negentiende eeuw herbouwd (1814 of 1815) op de uitloper van de Tour; volgens de plaatselijke overlevering werden daarbij de stenen hergebruikt van de oude toren van de familie de La Tour, die midden vijftiende eeuw uitstierf. De klokkentoren, die nu los van de kerk staat, is daarentegen veel ouder: hij werd in 1480 gebouwd door bouwmeester Yolli de Vuetto, afkomstig uit Gressoney, dezelfde die een paar jaar later ook de klokkentoren van Gignod bouwde.
Eeuwenlang bleef het bestuur van de parochie verbonden met de kanunniken van de Grote Sint-Bernhard, tot in 1752 een bul van paus Benedetto XIV de goederen van de proosdij overdroeg aan de Ordine dei Santi Maurizio e Lazzaro; pas in 1929, met een akkoord tussen staat en kerk, kwam de parochie van Étroubles onder het rechtstreekse gezag van de bisschop van Aosta.
In de loop van de eeuwen verzamelde de kerk een bezit aan edelsmeedwerk en liturgische beelden: drie kelken uit de eerste decennia van de vijftiende eeuw, waaronder een met het merk van een zilversmid die ook een kelk uit 1410 voor de kerk van Courmayeur maakte, volgens een model met gelobde voet dat in het Alpengebied tussen Savoye, het Aostadal en het kanton Vaud verspreid was; een barok processiekruis van gedreven zilver van Antonio Benedetto Caire uit Turijn en een gladde kelk van Giovanni Damodé, een zilversmid die ook voor het Savoyaardse hof werkte, allebei uit het tweede kwart van de achttiende eeuw; een pyxis van deels verguld zilver van Zwitsers-Duitse makelij uit de eerste helft van de zeventiende eeuw; en beschilderde houten beelden van een piëta, uit de zestiende of zeventiende eeuw, afkomstig uit de kapel van Vachéry. Een latere kelk, uit het begin van de twintigste eeuw, is verbonden met de herinnering aan monseigneur Nestor Adam, die hem in 1927 gebruikte voor zijn eerste mis in Étroubles, voordat hij van 1952 tot 1977 bisschop van Sion werd.
Om dit erfgoed veilig te stellen en aan het publiek te tonen, richtte de parochie vijf vitrines in onder de rechter vrouwengalerij van de kerk, die op 22 juli 2011 als parochieschat werden geopend. Het museum hoort bij de kerk Santa Maria Assunta en vertelt de geschiedenis van een dorp dat een etappeplaats is aan de Via Francigena naar de Grote Sint-Bernhardpas.
In de buurt
ÉtroublesBeelden en installaties in de straten: openluchtmuseum sinds 2005, aan de Via Francigena- Ru de MenouveRu in buizen onder een vlakke onverharde weg tot de Alpe Ponteille, tegenover de Mont Fallère
Monte PagliettaGrote steenman op een heuveltje boven Saint-Oyen, tegenover de Mont Vélan- Alpe ArsAlm op 1.975 m, bijna vlak bereikbaar langs de ru Collet, in het zijdal van Ars
Col ChampillonPas van de Alta Via 1 en de Tor des Géants, met uitzicht van de Mont Blanc tot de Grand Combin
Kasteel van BossesHeeft drie verdiepingen in één blok, met kruisvensters uit de vijftiende eeuw
