Kasteel van Fénis

Op de binnenplaats een halfronde trap onder het fresco van Sint-Joris en de draak
Het kasteel heeft een vijfhoekige plattegrond, met ronde torens op de hoeken en een dubbele ringmuur. Op de binnenplaats loopt een halfronde trap omhoog onder het fresco van Sint-Joris en de draak, terwijl op de houten balkons spreuken in het Oudfrans staan.
Openen op de kaart Google Maps
Dagwandelgids · gratisHet dal van de ChallantHier komt een dag langs de kastelen van het middendal langs: drie woningen van de Challant en een museum voor moderne kunst.Open de gids →
Bezoek
Alleen met een rondleiding, groepen van max. 25 personen, audiogids in het Frans/Engels inbegrepen. Openingstijden: oktober-maart 10-13 en 14-17 uur, april-september 9-19 uur. Gesloten op maandag, behalve in juli, augustus en op feestdagen, en op 25 december. Normaal tarief 10 euro, met korting 7; kaartjes ook online via midaticket.it.
Geschiedenis
Het kasteel van Fénis wordt in 1242 voor het eerst vermeld als bezit van Gotofredo di Challant, burggraaf van Aosta: toen was het weinig meer dan een duiventoren, een vierkante toren en een woongebouw binnen één enkele muur. Aimone di Challant, die het leen in 1337 erfde, begon rond 1340 met de werkzaamheden die het kasteel zijn kenmerkende vijfhoekige plattegrond en de dubbele ringmuur gaven.
Zijn zoon Bonifacio I di Challant, die inspecteur van de Savoyaardse vestingen was geweest, vernieuwde vanaf 1392 het interieur: hij voegde een verdieping toe, bracht de vloeren op één hoogte, bouwde een vleugel aan de westkant en liet de beroemde halfronde stenen trap maken met de houten galerijen die uitkijken op de binnenplaats. Zijn zoon Bonifacio II liet daarna de binnenplaats met fresco's beschilderen door de schilder Giacomino da Ivrea.
Na de dood van Bonifacio I in 1426 raakte de familie Challant-Fénis in een lange economische neergang die duurde tot 1705, toen het kasteel overging naar Giorgio Francesco di Challant Châtillon; die verkocht het in 1716 voor 90.000 lire aan graaf Baldassarre Castellar di Saluzzo Paesana, die diep in de schulden zat. Daarna volgden nog andere eigenaren (de familie Ansermin van 1798 tot 1863, daarna Michele Baldassarre Rosset di Quart), terwijl het gebouw verviel tot hooischuur en stal.
In 1895 (één bron noemt 1896) droeg Giuseppe Rosset het kasteel voor 15.000 lire over aan de Italiaanse staat, via de Portugese architect Alfredo d'Andrade, die de verwaarlozing al had vastgesteld bij een inspectie in 1868. D'Andrade leidde tussen 1898 en 1920 een eerste restauratiecampagne, gericht op het verstevigen van muren en daken; een tweede campagne, die vanaf 1935 liep onder minister Cesare Maria De Vecchi en architect Vittorio Mesturino, gaf het kasteel zijn middeleeuwse uiterlijk terug en richtte het Museum van het meubilair uit het Aostadal op.
Het kasteel werd in 1896 tot nationaal monument verklaard, is nu eigendom van de Regione autonoma Valle d'Aosta en is alleen met een rondleiding te bezoeken.
In de buurt
MAV - Museum van traditioneel ambacht uit het AostadalDe meer dan 500 werken van de collectie Brocherel openen het parcours, in de zaal Herinnering
Kasteel van PilatoEr resten twee hoektorentjes en drie van de vier buitenmuren van onbepleisterde steen
Kasteel van Saint-MarcelLigt aan de weg naar het zijdal van de oude ijzer-, koper- en mangaanmijnen
Santuario di PloutHeiligdom uit 1851 in de vorm van een Grieks kruis, met het in 1744 geschonken houten Mariabeeld
Eve Verda (Acque verdi)De bedding van de bergbeek is bedekt met een turquoise koperafzetting, al in 1749 beschreven- Ru MarseillerKanaal uit de vijftiende eeuw dat water uit het dal van de Matterhorn naar Verrayes en Saint-Denis brengt
